Busy Barcelona

Anne-Mette Vergunst Blogger Wendy

Na een week in een heerlijk rustige omgeving vertrekken we richting Barcelona. We hadden Barcelona al eerder bezocht (ook met eigen auto), dus we wisten wel een beetje wat ons te wachten stond. Toch heb ik iedere keer weer veel bewondering voor mijn man, want rijden door Barcelona is een pittige opgave. Toeterende auto’s, kriskrassende voetgangers, stoplichten en overal mensen.
Rolstoeltoegankelijk Barcelona

Service met een hoofdletter

We overnachten in hotel H10 Itaca, wat een goede keus blijkt te zijn. We parkeren direct naast het hotel in een de parkeergarage, die we via Parclick vooraf gereserveerd hebben. Parkeren is duur in Barcelona, maar via deze site besparen wij €50,- op 4 nachten. Als we inchecken in het hotel is onze kamer nog niet klaar. Niet zo gek, want we zijn ook aan de vroege kant. Wachten is hier overigens geen straf. We krijgen een glaasje Cava aangeboden, dat we op ons gemak nuttigen in de prachtige terrastuin, voorzien van plonsbadje. Overal zijn op- en afritjes. Ook onze kamer is prima aangepast voor mij. Dit is een hotel waar ze Service nog echt met een hoofdletter schrijven. Dat merk je in ieder detail.

Rolstoeltoegankelijke Restaurants

Inmiddels hebben wij hier in Barcelona door de jaren heen alle toeristische highlights al gezien en zijn we hier vooral om Tante Ria en oom José te bezoeken. Officieel geen oom en tante, maar dat maakt niet uit. Tante Ria en Oom José zijn fantastische mensen van ruim in de tachtig. We hebben ze jaren geleden tijdens een cruise leren kennen. Deze ‘oom’ en ‘tante’ nemen ons altijd op sleeptouw als we hier zijn.Rolstoeltoegankelijke restaurants
Deze keer bezoeken we met hen het wijngoed van Torres en het mooie dorpje Sitges. Op andere dagen struinen we wat rond door de stad, maar mijden de drukke toeristen plaatsen. ’s Avonds zoeken we via Tripadvisor een leuk restaurantje uit. In heel veel restaurants kan ik vrij gemakkelijk naar het toilet en ook bijna alle metrostations zijn rolstoeltoegankelijk. Dat maakt een bezoek aan deze stad wel heel comfortabel, al moet ik wel wennen aan de vele prikkels van het drukke verkeer.

Champions League

Nu we er toch zijn, willen we heel graag de Champions League wedstrijd tussen FC Barcelona en PSV bijwonen. Het is lastig om aan een rolstoelplaats te komen, maar via de kaartverkoop van PSV lukt het alsnog; een rolstoelplaats en een begeleider. (Ik heb overigens een enorme hekel aan dit woord, BEGELEIDER. Ik ben met mijn MAN op pad en zeker niet met mijn begeleider!).  Op de wedstrijddag kunnen we de kaarten ophalen. Na de Siësta kleden we ons om en lopen naar het NOU Camp Stadion. Zo’n 800 meter voor het stadion komen we uit op de hoofdweg en voegen ons eenvoudig in de stroom mensen. Veel rood/blauwe shirtjes, we horen wat Nederlanders (in neutrale kleding, dus ook zij zitten niet in het uitvak), een verdwaalde Chinees, er komt van alles voorbij.Champions League wedstrijd
Het gaat allemaal heel gemoedelijk. Ik heb me geen enkel moment ongemakkelijk of onveilig gevoelt in mijn rolstoel. De toegang is goed en snel geregeld, aparte poort voor de rolstoelers. We vinden snel de juiste ingang en rollen zo het stadion binnen. We hebben ons nooit gerealiseerd dat de 1ste ring volledig onder straatniveau ligt. We zitten achter de bovenste rij van de eerste ring en moesten vanaf de ingang naar beneden, vandaar. Er zijn veel rolstoelplaatsen, keurig voorzien van dikke gele lijnen(net parkeervakken).
Alles goed geregeld, alleen heel jammer dat je vanaf deze plaatsen en de 15 rijen daaronder, tegen het dak van de bovenliggende ring aankijkt. We kunnen het veld en de spelers keigoed zien, maar krijgen weinig mee van het echte ‘Nou Camp-gevoel’ en de grootte van dit immense stadion. Dat is wel een beetje een gemis. Wel supergaaf dat we in Nou Camp zijn geweest tegen PSV! De sfeer is goed. Jammer voor ons qua uitslag, maar Messi live een hattrick zien scoren is ook best cool. Na afloop zijn binnen 10 minuten bijna alle 74000 supporters uit het stadion en lopen we met de stroom mee terug. Wij eten we nog een tapa’tje, niet zomaar tapas, maar vooralsnog de beste van deze reis. Moe en voldaan rollen we een paar uur later ons bed in. Wat gaaf dat we dit konden meemaken!
Lieve groeten Wendy